راهنمای کارگاه هفتم · نسخهٔ ۰٫۱
یک کار تکراری بیاورید؛ نتیجهٔ اول را بسازید، ایرادهایش را ببینید و روشِ بهترشده را برای دفعهٔ بعد نگه دارید.
موم یک پوشهٔ آماده برای دستیار کدنویسی است. وقتی کار و اولین ورودی واقعی را مشخص کردید، دستیار یک روش تخصصی یا «جاب» را انتخاب و متناسب می‌کند. این نسخهٔ شخصی‌شده «کندو» است؛ هر بار اجرای همان کار، یک پروژهٔ جدا دارد.
برای شروع لازم نیست برنامه‌نویس باشید. لازم است بدانید نتیجهٔ خوب در کار شما چه شکلی است. ترجمهٔ یک متن، ساخت یک آزمون یا آماده‌کردن یک ارائه، نمونه‌های خوبی‌اند؛ «خودکارسازی تمام کارهای شرکت» برای شروع بزرگ است.
۰۲ / آماده‌سازی
یک پوشهٔ شخصی و قابل‌نوشتن برای کار انتخاب کنید؛ مثلاً پوشهٔ پروژه‌های خودتان. اگر دستیار محلیِ فعالی دارید، نصب و بررسی ابزارهای زیر را به او بسپارید. اگر هنوز ندارید، ابتدا میزبان هوش مصنوعی را از منبع رسمی نصب و وارد حساب خود شوید؛ نصب‌کننده و پنجرهٔ ورود بخش دستی شروع‌اند.
| ابزار | چرا لازم است؟ | روش آماده‌سازی |
|---|---|---|
| Git | دریافت مخزن و نگه‌داشتن تاریخچه | نصاب مناسب سیستم را از وب‌سایت رسمی Git بگیرید. در ویندوز نصاب رسمی را اجرا کنید؛ در macOS/Linux دستیار می‌تواند روش رسمی یا مدیر بسته را انتخاب کند. |
| ابزارهای خودِ کار | ساخت خروجی، فقط وقتی لازم باشند | موم فقط فایل‌های Markdown و دستورالعمل متنی دارد و Python یا موتور اجرایی لازم ندارد. دستیار ابزارهای موردنیاز پروژه، مانند Python یا Node.js، را در زمان نیاز آماده می‌کند. |
| Obsidian | خواندن سندها و نوشتن نظر | از نصاب رسمی استفاده کنید؛ در ویندوز نصاب را اجرا کنید، در macOS برنامه را به Applications ببرید و در Linux بستهٔ مناسب سیستم را انتخاب کنید. |
| میزبان دستیار | خواندن و تغییر فایل و اجرای ابزار | Codex، Claude Code، OpenCode یا Antigravity را با روش رسمی خودش نصب کنید. چت مرورگر به‌تنهایی دسترسی به فایل‌های کامپیوتر شما نمی‌دهد. |
| Node.js و OpenSSH | ساخت رابط وب و اتصال به سرور، هر وقت جاب لازم داشت | برای وب از نسخهٔ LTS رسمی Node استفاده کنید. دستیار وجود OpenSSH را روی ویندوز/macOS/Linux بررسی می‌کند؛ نصب بودنش را فرض نمی‌کند. |
دستیار باید نسخه‌ها، دسترسی به پوشه، هویت Git و اجرای ابزارها را واقعاً آزمایش کند. روی کامپیوتر ویندوزی، Docker Desktop یا PostgreSQL محلی پیش‌نیاز موم نیست. مسیر اصلی جاب‌های نرم‌افزاری PostgreSQL روی سرور با Docker Compose است. بدون سرور، در macOS/Linux می‌توان Docker محلی داشت؛ فقط در ویندوزِ بدون سرور، دستیار در مرحلهٔ برنامه‌ریزی می‌تواند SQLite را به‌عنوان آخرین راه محلی پیشنهاد کند. پیش از استقرار روی سرور، مهاجرت و آزمون PostgreSQL همچنان لازم است.
۰۳ / دسترسی به مدل
پیش از پرداخت، نام سرویس، روش ورود، محدودیت مصرف و قابل‌استفاده‌بودنش در میزبان انتخابی را بررسی کنید. طرح‌ها و قیمت‌ها تغییر می‌کنند؛ به صفحهٔ رسمی همان حساب مراجعه کنید. یک حساب مناسب برای دستیار کدنویسی انتخاب کنید و ابتدا یک گفت‌وگوی کوتاه با امکان خواندن پوشهٔ خودتان را امتحان کنید.
در راهنمای رسمی Codex CLI، نصب را برای سیستم‌عامل خود دنبال کنید؛ سپس دستیار را در پوشهٔ پروژه باز کنید و روش ورود در دسترس حساب را انتخاب کنید. در راهنمای رسمی Claude Code هم نصب و ورود توضیح داده شده است. نصب‌کنندهٔ میزبان و ورود اولیه ممکن است به تأیید خودتان نیاز داشته باشد؛ بعد از آن اجرای کارهای فنی با دستیار است.
اشتراک چت، دسترسی دستیار کدنویسی و اعتبار اجرای مدل داخل محصول، سه نیاز متفاوت‌اند. برای ربات یا ایجنتی که بعداً روی سرور کار می‌کند، دستیار باید روش مجاز و سازگار اتصالِ زمان اجرا را جدا بررسی کند؛ داشتن یک اشتراک به‌تنهایی تضمین همهٔ این دسترسی‌ها نیست.
برای طراحی وب می‌توانید از Claude Web Chat یا Claude Design، مطابق دسترسی خودتان، استفاده کنید. بهترین مدل مناسب و میزان تلاش بالاترِ در دسترس را انتخاب کنید؛ نام ثابت یک مدل را شرط کارگاه نمی‌گذاریم. کلیدها و اطلاعات ورود را در سند عمومی، پرامپت طراحی یا مخزن قابل‌انتشار نگذارید.
۰۴ / زیرساخت
دستیار در /moom-start از شما می‌پرسد سرور دارید یا نه. برای کار آفلاین مانند ارائه، پاسخ «ندارم» کاملاً معتبر است؛ وضعیت سرور، دامنه، گواهی و پروکسی «ندارد» ثبت می‌شود و کار ادامه پیدا می‌کند. اگر بعداً نیاز شد، /kandoo-server آن را اضافه می‌کند.
docs/kandoo/secrets/ می‌مانند.docs/kandoo/living/server.md می‌نشیند.سرور و پروکسی متعلق به کل کندو هستند. سرویس‌های هر پروژه نام، پورت و دیسک مستقل دارند و جزئیات اختصاصی در سند همان پروژه ثبت می‌شود. در جاب‌های نرم‌افزاری، PostgreSQL و Redis روی سرور با Compose اجرا می‌شوند و کامپیوتر با OpenSSH بومی وصل می‌شود؛ Docker Desktop یا WSL پیش‌نیاز ویندوز نیست. دستیار سرویس‌های موجود را بدون اجازه جابه‌جا نمی‌کند.
۰۵ / آدرس محصول
خرید دامنه شرط همگانی نیست. اگر دامنه دارید، دستیار در همان شروع IP واقعی سرور و نام موردنظر را مشخص و رکورد A را بررسی می‌کند. اگر ندارید، برای وب‌اپ، ربات یا هر خروجی آنلاین می‌تواند نام یکتایی به شکل label.SERVER-IP.nip.io بسازد و DNS و دریافت گواهی عمومی آن را واقعاً آزمایش کند.
| نوع | نام نمونه | مقدار |
|---|---|---|
| A | app | IPv4 عمومیِ بررسی‌شدهٔ سرور شما |
برای دامنهٔ خودتان، دستیار از دسترسی محدود Cloudflare یا روش دستی با نام، نوع و مقدار دقیق استفاده می‌کند. انتشار رکورد و تعارض AAAA بررسی می‌شود؛ نام ورود SSH جای IPv4 در رکورد A نیست.
سپس با Caddy یا سرویس مناسب موجود، گواهی معتبر عمومی و تمدید آن آماده می‌شود. دستیار نام گواهی، زنجیرهٔ اعتماد، هدایت HTTP به HTTPS و آدرس عمومی را بررسی می‌کند. DNS موفق یا گواهی خودامضا جای HTTPS معتبر را نمی‌گیرد؛ اگر شبکه یا صادرکننده در دسترس نیست، همان مورد معلق ثبت می‌شود.
۰۶ / پوشهٔ کار
می‌توانید از gonbad/moom یک fork شخصی بگیرید و آن را clone کنید، یا بستهٔ ۰٫۶٫۰ را در پوشهٔ تازه باز کنید. در حالت ZIP، دستیار Git محلی را راه می‌اندازد و به مخزن خودتان متصل می‌کند. اتصال و آزمایش پشتیبان‌گیری در مخزن متعلق به شما پیشنهاد می‌شود؛ بدون اینترنت یا با انتخاب شما، کار با Git محلی ادامه می‌یابد و اتصال مخزن برای بعد می‌ماند. هر مرحلهٔ آماده‌سازی را می‌توانید صریحاً کنار بگذارید؛ بررسیِ انجام‌نشده موفق ثبت نمی‌شود.
docs/ همان پوشه را باز کنید./moom-start را اجرا کنید؛ در Codex CLI از $moom-start استفاده کنید؛ در نسخهٔ دسکتاپ انتخاب با اسلش یا دلار ممکن است. در Antigravity مهارت را انتخاب کنید یا نام ببرید. بیان عادی «شروع کنیم» هم کافی است.کندوی قبلی را با نسخهٔ تازه جایگزین نکنید. پس از تعریف جاب، کندو مستقل است و برای ادامه به موم یا مخزن سازنده رجوع نمی‌کند. برای دو خانوادهٔ کار متفاوت دو کندوی مستقل بسازید؛ در هر کدام یک جاب جاری و چند پروژه با سند و خروجی جدا داریم.
۰۷ / کار واقعی
به‌جای توضیح یک هدف کلی، یک نمونهٔ محدود و واقعی بدهید: «هر هفته آزمون می‌سازم؛ این سؤال‌های هفتهٔ اول و نمونهٔ صفحه‌بندی دلخواهم است.» یا «برای هر رویداد یک ربات ثبت‌نام می‌سازم؛ این رویداد اول است.» فایل‌های مرجع و نتیجهٔ خوب را همراه خواسته بیاورید.
این متن را در دستیارِ دارای دسترسی به پوشه بگذارید. اطلاعات محرمانه را جدا و طبق راهنمای دستیار ذخیره کنید.
پس از شروع، /moom-job را اجرا کنید؛ در Codex CLI $moom-job و در دسکتاپ انتخاب اسلش یا دلار؛ در Antigravity انتخاب یا نام‌بردن مهارت. شرح کار و نمونهٔ اول را در docs/kandoo/versions/0.1/00-job-input.md بنویسید یا از صوت پیاده کنید، ذخیره کنید و بگویید «نوشتم». دستیار در همان نسخه دورهای پرسش و بازبینی می‌سازد. سه راه برابر دارید: استفاده از جاب آماده، تغییر آزاد نزدیک‌ترین نمونه فقط به‌عنوان پایه، یا نوشتن جاب تازه. محدودیت قالب نمونه، مثلاً افقی‌بودن ارائه، به خواستهٔ شما تحمیل نمی‌شود. در پایان، جاب و فرمان‌های آن برای هر چهار میزبان نوشته و کپی می‌شوند، ابتدا پروژهٔ اول با ایدهٔ ازپیش‌پرشده ساخته و انتخاب و بررسی می‌شود؛ سپس registry و سندهای شروع در docs حذف می‌شوند. فرمان‌های شروعِ نصب‌شده برای بازیابی باقی می‌مانند و به وضعیت ذخیره‌شده رجوع می‌کنند. میزبان را کامل ببندید و باز کنید، سپس فرمان اول جاب مانند /job-idea را بزنید؛ در Codex CLI $job-idea؛ در دسکتاپ انتخاب اسلش یا دلار و در Antigravity انتخاب مهارت. فایل‌های موجود و پاسخ‌های قبلی شما نباید گم شوند. اگر نمونهٔ قبلی دارید، محل قرار دادن آن را از دستیار بگیرید؛ برای نرم‌افزار، نمونهٔ قبلی را در projects/ID/existing/ و نتیجهٔ طراحی را در projects/ID/design/ قرار می‌دهید. باقی فایل‌هایی که می‌خوانید یا ویرایش می‌کنید Markdown در docs/ هستند؛ دستیار پیش‌نمایش خروجی را با نشانی مرورگر در اختیارتان می‌گذارد.
۰۸ / مسیر مناسب
ایده، نیازمندی، مدل داده و تجربهٔ کاربری را بررسی می‌کنید. دستیار یک پرامپت و سه سند برای طراحی بیرونی می‌دهد. در یک گفت‌وگو سه طراحی برای صفحهٔ اصلی می‌بینید، یکی را انتخاب یا ترکیب می‌کنید و ۳ تا ۵ صفحهٔ مهم دیگر می‌گیرید. HTMLها را به پوشهٔ طراحی برمی‌گردانید؛ دستیار آن‌ها را به React تبدیل و با تصویر صفحه تطبیق می‌دهد، سپس API، آزمون و استقرار HTTPS را تکمیل می‌کند.
برای تلگرام، بله یا روبیکا، مسیر گفتگو و دکمه‌ها رفتار را مشخص می‌کنند. هوش مصنوعی می‌تواند کمک محدود برای فهم متن یا پاسخ به سؤال داشته باشد؛ حلقهٔ خودمختار ابزارها لازم نیست. اگر پرداخت دارید، روش بله یا بررسی رسید و سیاست دسترسی موقت را با صاحب محصول روشن می‌کنید.
وقتی واقعاً به تصمیم‌گیری مدل و انتخاب ابزار نیاز است. ابزارها، دادهٔ حساس، تأیید کارها، بودجه و رفتار هنگام اختلال سند و آزمون بیشتری دارند. دستیار ریسک را توضیح می‌دهد و صاحب محصول سیاست تأیید هر کار را انتخاب می‌کند؛ سقف مصرف و مسیر جایگزین بدون مدل باید کار کنند.
برای ارائه و انتشار هم جاب‌های presentation-maker و blog-publisher در فهرست آغازین هستند. برای کار متفاوت، می‌توان جاب مناسبی از نمونهٔ واقعی ساخت. بعد از راه‌اندازی موفق، فهرست آغازین از کندوی شما کنار می‌رود و روش جاری خودتان ادامه پیدا می‌کند.
۰۹ / تصمیم و اطمینان
در همهٔ گام‌ها، پرسش باز و تصمیم غیر‌بدیهی دستیار در فایل شماره‌دار همان نسخه می‌آید: زمینه، گزینه‌های مشخص، یک پیشنهاد صریح هوش مصنوعی و جای خالی پاسخ شما. در Obsidian پاسخ یا COMMENT / نظر بنویسید، ذخیره کنید و بگویید «نوشتم».
پاسخ صریح یا پذیرش صریح پیشنهاد، «قطعی» ثبت می‌شود. اگر پس از ارسال دور، جای پاسخ را خالی گذاشته باشید، پیشنهاد بلافاصله اجرا می‌شود اما با عنوان «پیش‌فرض موقت»؛ اگر واقعیت بعدی انتخاب بهتری نشان داد قابل بازنگری است. پیش از ارسال، جای خالی معلق است. گفتن «نوشتم» به‌تنهایی همهٔ خانه‌های خالی را قطعی نمی‌کند.
این واگذاری اجازهٔ تازه برای هزینه، انتشار یا پذیرش نهایی نیست. دستیار بررسی فنی و تطبیق با منبع را انجام می‌دهد و پذیرش شما را جدا ثبت می‌کند. برای پایان، یک مسیر کامل از ورودی تا نتیجه را امتحان کنید. در پایین هر پاسخ، نوار پیشرفت به زبان گفت‌وگو و فقط یک اقدام بعدی مشخص می‌بینید.
اگر ایرادی دیدید، خود ایراد را بگویید؛ تشخیص علت فنی با دستیار است. او بررسی می‌کند اصلاح به جاب، کد و سند مشترک کندو، پروژهٔ جاری یا یادداشت بازخورد مربوط است. پوشهٔ بازخورد فقط برای تحویل دستی به سازنده است و در اجرای کندو اثری ندارد.
۱۰ / دفعهٔ بعد
پروژهٔ اول در پایان تعریف جاب خودکار ساخته و انتخاب می‌شود. برای پروژهٔ دوم به بعد /kandoo-new-project را اجرا کنید؛ پروژهٔ تازه خودکار فعال می‌شود. با /kandoo-switch به پروژهٔ مشخص قبلی برگردید. در Codex CLI نام همین مهارت‌ها را با $ اجرا کنید؛ در دسکتاپ اسلش یا دلار و در Antigravity انتخاب مهارت در دسترس است؛ بیان عادی هم کافی است.
تغییر برنامه‌ریزی‌شده و نسخهٔ تازه با /kandoo-iterate آغاز می‌شود؛ خطای واقعی با /kandoo-issue گزارش، ریشه‌یابی و اصلاح می‌شود. برای نگه‌داشتن یک ایده بدون قطع کار، /kandoo-add-idea را اجرا کنید. دامنه می‌تواند پروژه، جاب یا ابزار مشترک، یا هر دو باشد؛ اگر مبهم باشد دستیار در گفتگو روشنش می‌کند. نسخهٔ اول مسیر کامل دارد؛ نسخه‌های بعدی فقط گام‌های متأثر را طی می‌کنند.
جاب هم‌زمان با کار واقعی آزادانه بهتر می‌شود. هنگام بازگشت به پروژهٔ قدیمی اثر روش تازه بررسی می‌شود؛ خروجی پذیرفته‌شده خودکار بازسازی یا منتشر نمی‌شود. سند و کد مشترک کندو در کنار پروژه‌ها نگهداری می‌شود و اطلاعات سرور و زبان‌ها دوباره از شما پرسیده نمی‌شوند.
۱۱ / پیش از جلسه
این چک‌لیست فقط روی همین مرورگر نگه داشته می‌شود. برای کارهای بدون سرور، موارد سرور و دامنه را متناسب با نیازتان کنار بگذارید.
۰ از ۶ مورد
اگر چیزی آماده نیست، همان مورد را به دستیار یا مدرس بگویید. پروندهٔ مسئله باید روشن باشد؛ یک نصب ناموفق یا حساب آماده‌نشده به معنای تأیید یا پایان کار نیست.
برای مراجعه
راهنمای حاضر در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶ به‌روز شده است. پیش از نصب یا خرید، صفحهٔ رسمی جاری را ببینید. متن راهنما و فایل‌های همراه بدون شبکه خوانده می‌شوند؛ منابع بیرونی و ورود به حساب به اینترنت نیاز دارند.